GURI BURUZ 

Gure historia

Klubaren historiarekin hasi baino lehen, komeni da gure herriari buruzko aipamen labur bat egitea: Errenteria. Izen honek "Villanueva de Oiarso" zaharra ordezkatu zuen 1491n, eta honek, lehenago, "Orereta" izena (1320an). 1998tik herriaren izen ofiziala Errenteria da, nahiz eta gaztelaniaz "Rentería" erabiltzen jarraitzen den. Herritar askok Orereta izenaz deitzen diote herriari; ezagutzen den izenik zaharrena da, eta herriko kale bati, ikastetxeei, tabernei eta abarri ematen die izena. Hiribildu honek 40.000 biztanle inguru ditu eta 16 auzotan banatuta dago. Aipamen berezia egingo diegu Alaberga (3.100 biztanle inguru) eta Beraun (5.500 biztanle inguru) auzoei, horiek baitira Beti Ona K.E.-ren historiaren, garapenaren eta orainaldiaren sorlekuak.

Beti Ona K.E. 1970ean fundatu zen Alaberga auzoan, eta bertan dago gaur egun entitatearen egoitza. Jatorrian, auzoko hiru lagunek sortu zuten kluba eta C.D. Alaberga izena hartu zuen; Esteban Orbegozo izan zen presidentea, eta Narciso Learte eta Miguel Jaurrieta proiektu berriaren sustatzaileak. Urte batzuk geroago, Miguel Jaurrietak izen berri bat bultzatu zuen, Beti Ona K.E., familia-negozioari erreferentzia eginez, eta berak finantzatu zituen hurrengo urteetan klubaren jarduerak sortutako gastuak. Beti Ona K.E.-ren lehen urte horietan, herrian beste 5 edo 6 klub zeuden; kategoria indartsuenak Unión Txikik eta Beti Onak berek zituzten, azken honek berehala lortu baitzuen lekua goiko postuetan. 80ko hamarkadan, klubeko senior mailak funtsezko protagonismoa hartu zuen, eta Oarsoaldeko eta Donostialdeko klub boteretsuenetako bat bezala finkatu zen. Hamarkada bat geroago, 90eko hamarkadan, klubak hainbat aldaketa bizi izan zituen: nagusienak emakumezkoen taldearen sorrera (aitzindaria inguruan) eta auzoko C.D. Telleri klubarekin bat egitea izan ziren.

Aldaketa horiek nabarmen aldatu zuten klubaren egitura, eta emakumezkoen futbola zein harrobiko futbola bultzatu ziren: beheko mailak Telleri – Corazonistas izenarekin jokatzen hasi ziren eta, infantil mailatik aurrera, Beti Ona K.E. izenarekin. Klubaren garai loriatsuenak izan ziren; talde guztiek prestigio handia eta maila kirol-maila altua zuten. Orduan lortu ziren senior taldearen hiru igoera jarraian, Rafa Artola presidente eta Alfonso Jaurrieta lehen taldeko entrenatzaile zirela; Hirugarren Mailara igotzeko zorian ere egon ziren, baina azken jardunaldian ihes egin zien.

Mende amaieran, Errenteriako Udalak, Kirol Patronatuarekin elkarrizketan eta herriko taldeen indarrak bateratzeko aitzakiarekin, "piramidea" deituriko sistema bat proposatu zuen. Klub guztiak kanpoko klub baten egituran lan egitera bultzatzen zituzten, herriarentzat Hirugarren Mailako kategoria lortzeko eta klub nagusiari "indar handiagoa" emateko helburuarekin. Horrela, kanpoko jokalariak errazago erakarri nahi zituzten eta entitate hura hornitzeko harrobi jendetsuagoa lortu. Une hori inflexio-puntu bat izan zen Beti Onarentzat: uko egin zion egitura horretan parte hartzeari, bidegabetzat jotzen baitzuen, bere interesen eta biziraupenaren aurkakotzat, eta arriskutsutzat zuen orduko prestigioari eta estatus sozialari eusteko. Urte zailak izan ziren Beti Onarentzat, eta "piramidera" batzeari uko egin zionetik bere jarduna oztopatua ikusi zuen.

Une horretan proiektu hartan sartu ziren herriko klub guztiak desagertu egin ziren azkenean, eta haiekin batera, baita haien nortasuna eta historia ere. Beti Ona K.E.-k biziraun egin zuen, baina formazio-egitura oso kaltetuta geratu zen. Klubak zailtasun handiak zituen lehen taldearentzat entrenatzeko lekua aurkitzeko, eta giza baliabideak zein baliabide ekonomikoak urriak ziren. Senior taldea funtsezko salbamendu-oihal bihurtu zen garai hartan; Errenteriako Zumardian ere entrenatu behar izan zuten, beste lekurik ez zutelako.

2000ko hamarkadaren hasieran, Udaleko gobernu aldaketak itxaropen argi bat ekarri zion Miguel Jaurrietak presidente zuen klubari. Gobernu berriko kirol zinegotziak gaur egungo Mikel Odriozola estadioa proposatu zuen Beti Ona K.E.-ren kirol jarduera aurrera eramateko, eta kluba pixkanaka bere harrobia eta beheko mailak berreskuratzen joan zen. Emakumezkoen taldea berreskuratzea ere lortu zuen, etorkizuneko Beti Onaren oinarriak ezarriz.

Historia hurbilenari dagokionez, Beti Onak bere kirol-errendimendua hobetzen ikusi du, Ohorezko Kadete eta Ohorezko Jubenil mailak lortu arte, nahiz eta egitura-aldaketekin gora-beherak izan dituen. Harrobiko futbola une oso gozoa bizitzen ari da, eta auzoarekiko zein familiekiko lotura da berriro ere entitatea hazten jarraitzera bultzatzen duen motorra. Etorkizunera begira dago, ahaztu gabe hiru auzokidek —Estebanek, Narcisok eta Miguelek— futbola jendearen arteko lotura eta batasun izatea amestu zutela, partida bakoitza auzoarentzat topagune izan zedin. Ilusio partekatu horretatik abiatuta eman zioten forma Beti Ona K.E.-ri; gaur egun ere, aurrera jarraitzen du pauso sendoz, egitura sendo batean oinarrituta eta ilusio handiz, oso handiz.

Bere historian zehar, Beti-Onak hainbat etapa igaro ditu, eskualdeko lehiaketetan arrakasta-uneak biziz eta bere prestakuntza-egitura sendotuz. Benjaminetatik hasi eta erregionaletaraino hartzen dituzten taldeak sortuz, jokalari gazteentzako garapen-programa sendo bat ezartzea lortu du. Beti-Onako jokalari talentudun askok maila altuagoetara salto egin dute eta futbolaren munduan jarraitzen dute. Gainera, klubak lotura estua mantendu du Errenteriako komunitatearekin, klubaren eta zaleen arteko konexioa indartzen duten ekitaldiak eta jarduerak antolatuz. Urteen joanean, Beti-Ona erreferente bihurtu da, ez bakarrik kirol-arloan, baita gizarte-balioen sustapenean ere, jokalarien garapen integralean eta herriko gizarte-bizitzan lagunduz.